De vlucht van SN vertrekt op tijd en we zijn rond 12 uur in Rome. De zon schijnt maar het is drukkend. Ons hotel Valle is niet ver van het station Termini. Op wandelafstand.Maar die wandelafstand is verder dan we dachten. Het hotel is klein maar we zijn er maar voor 2 nachten dus...Eigenlijk kennen we het historische centrum van Rome al en het is eerder een prettig weerzien. Als we rond 16h aan het Colliseum komen begint het te regenen. Geen nood, dichtbij is een metro station en we gaan terug naar ons hotel dat ook niet ver van een metro halte ligt. De regen wordt 's avonds een regelrecht onweer. Door een plensregen gaan we naar een klein restaurant in de straat. Zuppa toscana, linguini en tagliolini, droge witte wijn en een espresso lungo later, lopen we terug naar ons hotel.
Het is terug zonnig, de straten liggen nog nat maar het is lekker weer. We nemen de metro naar het Vatikaan voor een bezoek aan St Pieter. Onvoorstelbaar groot, groot genoeg voor 60.000 mensen. Controle van bagage met metaal detectors voor we binnen mogen. Daarna wandelen we langs de oevers van de Tiber. Op een van die gezellige pleintjes vinden we een terrasje en eten we parma ham met meloen en pizza. We komen aan het Foro Romano rond 16h samen met het onweer dat zich ondertussen heeft klaargestoomd. We schieten de metro dan maar weer binnen voor het laatste stuk naar ons hotel. Het blijft regenen en dus kiezen we een restaurantje dat nog dichter bij het hotel is.
Er is weer zon. Dit keer nemen we de metro naar de Piazza del popolo, wandelen door het park van de villa Borghese naar de spaanse trappen en het fontein di Trevi nemen er weer de metro aan het Colliseum. In een verdoken hoekje vinden we een gezellig terrasje voor onze traditionele lunch van ham met meloen en pizza. Te voet terug naar het station met onze bagage, de wieltjes van onze koffers zijn niet echt gemaakt voor Romeinse straten, en we zijn net op tijd voor de trein naar Pisa die ook een stop maakt in Civita Vecchia, de haven waar de Royal Clipper op ons wacht. Om 16 uur mogen we aan boord, we worden opgewacht en begroet door de cruise director Dominique uit Antwerpen nog wel, samen met de gebruikelijke welkomstdrankjes en hapjes. De Royal is groter dan de andere clippers, luxueuzer met enkele extra dingetjes zoals een fitness en wellness ruimte maar voor de rest is er alles wat op de andere ook is en dus vinden we snel de weg. Wij hebben kajuit 215 aan stuurboordzijde op het clipper dek. Om 22h worden de zeilen gehesen en vertrekken we uit de haven van Civita Vecchia.
Het eerste werk na het ontbijt is de obligate reddingsoefening voor alle passagiers, waarbij iedereen met zijn omvangrijke reddingsvest verzameld staat aan de motorsloepen voor de naamafroeping. En dan is het de beurt aan de kapitein om de officieren voor te stellen samen met de cruise director, hotel manager, maitre d'hotel, hoofdbarman en het sports team. Om 13h arriveren we aan onze eerste aanleghaven, Capri. Dit is een van de tours die we zullen meedoen, we hebben al zoveel over het magische Capri gehoord en gelezen...We beginnen met een boottochtje rond een deel van het eiland. De blauwe grot, HET belangrijkste toeristische ding op Capri wordt ons van ver getoond. Blijkt dat slechts kleine bootjes door de opening van 1.5m hoog binnen kunnen en voor de ingang liggen een hele rits grotere boten te wachten op hun beurt om hun passagiers in de kleintjes over te laden. Wij niet dus. Geen tijd. Terug aan wal met een minibus naar Ana Capri het dorp dat hoger in de bergen ligt met uitzicht op de zee. Capri trekt met zijn 12500 inwoners ongeveer 10.000 bezoekers per dag, en het lijkt wel of ze allemaal hier verzameld zijn. De San Michele kerk heeft een zeer mooie antieke vloer uit een vroegere Romeinse villa die de schepping voorstelt. Mooi. Terug naar de haven gaan we met de funicular, een soort bergtreintje dat om de 10 minuten heen en weer gaat. Alleen, zijn daar weer diezelfde 10.000 toeristen die allemaal op hetzelfde ogenblik naar beneden willen... We houden Capri voor wat het is en we genieten de rest van de dag van de zon op het dek tot het tijd is voor het apero en het diner in de ruime eetzaal. Om 22h varen we af. Richting Lipari.
De nacht was rustig, het schip rolt praktisch niet. We leggen aan op Lipari rond 10h30. Wij waren op dit eilandje al een keer en dus beperken we ons tot een wandeling door het kleine schilderachtige stadje. We keren terug naar de clipper voor het buffet, een lust voor het oog en een streling voor de tong. Op dit schip is er een speciaal platform aan de achtersteven dat opengeklapt wordt en vanwaar allerlei watersporten kunnen beoefend worden. Eerlijkheid gebied mij te erkennen dat ik mij te lui voel om aktief te zijn in het grote aanbod en we trekken weer naar dek voor een inspannende "dolce fa niente". Om 18h varen we af. 2 laatkomers arriveren met een van de zodiacs van het sportsteam. "Under full sail" glijden we langs de kust richting Taormina op Sicilie en na het diner gaan wij ook onder zeil.
Om 8h gaan we voor anker ter hoogte van Giardini Naxos, het havenstadje van Taormina op Sicilie. Taormina zelf ligt verder op de berg Tauro en je moet een taxi nemen om er te geraken. Maar wij waren daar al een keer en we beperken ons tot een wandeling langs de gezellige waterkant. De temperatuur is goed maar dreigende onweerswolken komen opzetten er vallen enkele druppels en dus trekken we voor alle zekerheid maar terug naar de clipper. Het blijft bij de enkele druppels en we kunnen verder op het zonnedek blijven luieren en genieten van fruit punch en een hoegaarden . Steevast rond 17h worden aan de tropical bar kleine snacks en fruit geserveerd. Honger is zowat het laatste wat je hier kan overkomen. De laatste tender is binnen en het schip wordt klaar gestoomd voor de afvaart. Om 19h is het zover. De loopbrug is opgehaald en verankert, de tenders en zodiacs op hun plaats, het anker wordt gelicht, een selectie van zeilen worden gehesen en door de luidsprekers klinkt het "Conquest of Paradise" van Vangelis. We zetten koers naar Korfoe.
Vandaag zijn we ganse dag op zee. Het is mooi weer, de zee is spiegelglad. Het lijkt soms alsof het schip stil ligt, maar aan de boeg zie je het water opschuimen. Vandaag zijn allerlei bezigheden gepland zoals mastklimmen, knopen leren, en het dagelijks praatje van de kapitein. Vandaag heeft hij het over het verband tussen de windkracht in bofor, de energie die dat oplevert om een aantal knopen te halen, de paardenkracht die nodig is om een schip van deze grootte voort te bewegen en de zeiloppervlakte in m2 die moet gehesen worden om dat allemaal waar te maken. Wow. Mastklimmen beperkt zich altijd tot het eerste niveau van de mast, een vijftiental meter boven het dek, maar het is toch een belevenis. Knopen leggen interesseert mij. De virtuositeit waarmee ze getoond worden is geweldig. Ze zijn altijd: "very easy, very simple", tot het mateloos geklungel van het toekijkend publiek het tegendeel bewijst. De zee is niet alleen spiegelglad, er is ook geen enkel schip te bespeuren aan de wijde horizon. Konstant wordt er gepoetst, geverfd, gevernist en dingen hersteld. Een kast op dek bevat een grote pneumatische naaimachine voor de herstelling van de zeilen maar dit keer wordt het gebruikt voor het herstellen van duikerpakken. 's Middags wordt op dek een groot buffet georganiseerd. En zo verloopt deze dag op zee rustig en toch afwisselend. 's Avonds, na het eten is er nog een uurtje sterren kijken met Dominique vanop de brug.
Weer een rustige en goeie nacht gehad. Om 8h leggen we aan in de haven van Kerkyra of Korfoe. Het mooie stadscentrum is op loopafstand. Op Korfoe waren we al 'ns 14 dagen dus het hinterland bezoeken hoeft niet zo voor ons, maar het stadscentrum is een bezoek meer dan waard. De sfeer op snuiven en op het grote plein een caffe frappé drinken.
We wandelen terug naar de clipper langs de vissershaven waar vissers hun netten herstellen.
Om 16h worden de zeilen weer gehesen en glijden we langsheen de albanese kust op weg naar Dubrovnik.
Vandaag versgebakken wafels als snackje. Een vriendelijke dame die hoort dat wij vlaams spreken komt eveneens uit Antwerpen stelt zich voor als de echtgenote van de vice-president van Star Clippers,
Captain Farhat Shamim, een indier van afkomst maar belg van nationaliteit. Zij wonen in Monaco maar de kinderen wonen en werken in Belgie. De dochter werkt bij de KBC. De wereld is klein.
Het slechte nieuws is dat een depressie op komst is boven dat gedeelte van de adriatische kust dat wij aandoen en dat betekent slecht weer.
De zee is beduidend woeliger. De pillen tegen zeeziekte, zouden wel eens van pas kunnen komen. Alhoewel...het schip gedraagt zich echt voorbeeldig en het rollen is minimaal. Jammer maar helaas, we kunnen niet voor anker gaan tegenover de oude stad Dubrovnik, daarvoor is de zee te ruw. We moeten aanleggen in de haven en dat ligt een flink stuk daarvan af. We hebben ons ingeschreven voor een geleide wandeling door de oude stad en een bus brengt ons tot aan de oude stadspoort. Op dat ogenblik openen de hemelsluizen zich en krijgen we een stortbui annex wolkbreuk over ons heen. We moeten in de bus wachten tot de bui over is of op z'n minst minder hevig is. Gelukkig duurt dat niet te lang en kunnen we het franciskaner klooster, het maritiem museum, het paleis van de rector en natuurlijk de stadswallen met z'n bastions, bezoeken. Het regent wel niet meer, maar er is een harde, koude wind opgestoken. Beetje slenteren door de straatjes in de oude stad zit er niet in. 's Avonds is er een voorstelling van volksdansen aan boord. Om 24h worden de trossen losgegooid en zetten we koers naar Korcula.
Het is een rustige nacht geweest. Ode aan de stabilizators die het schip recht houden en de kotszakjes ongebruikt. Korcula is een van die kleine eilandjes langsheen de dalmatische kust zoals er zovele zijn maar het stadje zelf is heel typisch en gezellig. De straatjes lopen zig zag om de koude landwind geen vrij spel te geven. Als we om 18h terug vertrekken wordt de foto-safari georganiseerd om de Clipper volledig onder zeil te zien en te fotograferen. De twee grote tenders worden hiervoor gebruikt en een zodiac. Vanuit zo'n zodiac heb je een veel beter zicht en het is ook veel beweeglijker. Samen met een paar duitsers cirkelen we eindeloos rond de clipper terwijl die majesteitelijk al zijn 42 zeilen ontplooit. Je krijgt er niet genoeg van. Daarbij is de hemel bewolkt met daarachter de zon die op alle onverwachte momenten doorbreekt en zorgt voor extra mooie achtergronden en lichteffekten. Het wordt nog even spannend als plots blijkt dat een deel van de vlotters van de zodiac leegloopt. Een voetpomp moet er aan te pas komen om ze weer vol lucht te pompen en voldoende drijfkracht te geven. Alles en iedereen komt weer aan boord en we zetten koers naar het eiland Hvar.
Als ik, na alweer een rustige nacht, aan dek kom waait er een koude wind en vallen er wat regendruppels. Het is bewolkt maar er is ook wat zon en dat zorgt voor mooie plaatjes. We komen ongeveer een uur later aan dan voorzien. Wanneer het schip voor anker gaat trekt de hemel helemaal open. Hvar is een mooi stadje met een lange schilderachtige promenade langsheen de waterkant. Er is een groot centraal rechthoekig plein aan de kerk en ontelbare steile trappen leiden naar de citadel. We wandelen nog wat langs de waterkant en door het oude stadsgedeelte tot het tijd is om terug aan boord te gaan. Afvaart rond 17h. Eens buiten de beschermende baai krijgen we weer te maken met een koude wind, regen en een dreigende lucht. Niet uitnodigend om een drankje te gebruiken in openlucht in de "tropical bar".
Het eiland heet Losinj de haven Mali Losinj. Er waait nog steeds een harde koude wind. De "bora". We werpen het anker rond 10h, een flink stuk van de wal. Ik heb een fietstoer geboekt en die zou van start gaan onmiddellijk na aankomst. Maar als we aan de "gangway" wachten blijkt er een probleem te zijn met een slippend anker. Er is vertraging want het schip moet een andere ankerplaats ietwat verder opzoeken. De fietsen zijn kleine mountainbikes. De route loopt langs schilderachtige hoekjes meestal langs de waterkant. Speciaal zijn hier de vele gerestaureerde villas uit de Oostenrijks-Hongaarse tijd die aan kleine baaien gebouwd werden voor de heersende klasse. Losinj gaat prat op zijn gezonde lucht en proper zeewater. Het maakt deel uit van een achipel van kleine eilandjes en het geheel ziet er inderdaad aantrekkelijk en onbezoedeld uit. Op het eiland is een luchtkuuroord en er worden talloze medicinale kruiden gekweekt. Om 18h klinkt weer het "conquest of paradise" en worden de zeilen gehesen onder grote belangstelling van scheepjes van alle slag die de grote clipper uitgeleide doen. We varen richting Pula, onze voorlaatste stop. Maar eerst is er nog de "captain's diner" en de "talent show" waarbij bemanningsleden en passagiers zich van hun beste artistieke kant laten zien. De koude bora wind is wat gaan liggen maar het is in ieder geval niet warm.
Om 11h liggen we voor anker in de haven van Pula niet ver van het historisch centrum. Pula heeft tal van overblijfselen uit de de romeinse periode zoals een amfitheater, een goed bewaarde tempel, stadspoorten en was tijdens de oostenrijkse periode de oorlogshaven van het keizerrijk. Het weer is beter nu, de zon schijnt en de koude wind is gaan liggen. Voor we het weten is het alweer 18h en worden de zeilen gezet richting Venetie. Aankomst in Venetie is voorzien rond 7h. Doorgang door het kanaal van Venetie reeds rond 5h. Aangezien het dan toch nog donker is laten we de gelegenheid om de aankomst in Venetie te zien, aan ons voorbij gaan. Misschien maken we het nog eens mee op een minder goddeloos uur.
We liggen al aan de wal als we wakker worden. Wij hebben een hotel met transfer via star clippers geboekt en onze watertaxi is voorzien om 10h. We hebben dus ruimschoots de tijd om van het uitgebreid ontbijt buffet te genieten, afscheid te nemen van sommige leden van de bemanning. Buiten wijzelf zijn er nog 6 amerikanen voor het hotel Sant'elena. Onze bagage is haast onbeduidend naast de koffers die onze amerikaanse medereizigers meezeulen en het gewicht is navenant. Waar zij die knapen kwijtraakten in hun kajuit is ons een raadsel.
Het hotel ligt wat afgelegen, in een rustig deel en op wandelafstand van het drukke San Marco plein. We schaffen ons direkt een 72h kaart aan voor het openbaar vervoer de vaporettos. Alles gebeurt hier langs het water. De vloedgolven toeristen houden zich meestal rond het San Marco plein op tot aan de Rialto brug. Voor de San Marco Basiliek staan van 's morgens vroeg lange rijen aan te schuiven. Alsof er nog niet volk genoeg rondloopt, is een groot gedeelte van het plein ook afgemaakt voor een filmset. Een kostuumfilm van Walt Disney Productions over Casanova. Tientallen figuranten lopen er rond in historische klederen en de set is kompleet met koetsen, schavot met galg en tribune voor de rechters en aanverwanten. We bezoeken het doge paleis, de basiliek, gaan met de lift op de klokketoren voor het zicht over de archipel, bezoeken het correro museum en gebruiken de vaporettos om Venetie vanop het water te ontdekken en te bekijken. Wat opvalt, is dat praktisch alle huizen langs het grande canale het uitzicht hebben van paleizen, sommige gerestaureerd en in goede staat, andere in gerbarmelijke staat maar nog altijd getuigend van voorbije glorie. Verblijven in Venetie is niet goedkoop. Wij vinden een klein restaurant, op loopafstand van ons hotel niet ver van San Marco waar de prijzen redelijk en de pasta en pizza goed is. Nog even zien we de Royal Clipper als hij uitvaart en langs het kanaal en het San Marco plein komt. Voor we het weten is het weer zover en zit onze reis van Rome naar Venetie er op. Afspraak op een van de clippers volgend jaar.
meer weten? klik op starclippers
